Στα όνειρα της φοβερής μου ανίας

Στα όνειρα της φοβερής μου ανίας,
κάτω απ' τα σκεπάσματα της απέραντης και τρομερής μοναξιάς,
στους τοίχους της παραδομένης μου ψυχής,
στο σπίτι της χαμένης μου ζωής,
κατοικούν χιλιάδες μυστικά,
μυριάδες λόγια,
βασανισμένα όντα,
που γρυλίζουν, αγωνιούν, κραυγάζουν!
Σ' αγαπώ! Σ' αγαπώ!
. . . περιμένοντας την εκμηδένιση τους
από το αλλόκοτο τέρας της ρεμούλας,
της αλητείας,
της χολέρας,
των ατελείωτων δειλών,
των παλιάτσων,
των μανιακών,
που κατεργάζονται τα χιλιογδαρμένα εντόσθιά μας!

29 Απριλίου 2005