Ξάγρυπνος πάνω στο προσκέφαλό μου…
Απ' το παράθυρο με φυγάδευσαν πάλι οι σκέψεις. Αστρικές ονειρώξεις, φευγαλέα παραμιλητά, αναστεναγμοί και σκοτεινοί θόρυβοι από το πάρκο με οδήγησαν στο ασπρόμαυρο σημειωματάριο της αναψυχής. Αισθησιακά περπατήματα στην βασανισμένη φαντασία, μου αποκάλυψαν ακόμα ένα σουρεαλιστικό τοπίο. Εβδομαδιαίες εκρήξεις ξύπνησαν το φάντασμα της αϋπνίας και μυθικοί έκπτωτοι άγγελοι προσυπογράφουν στο δωμάτιο αυτό . "Το δημιούργημά σου γιέ μου, πηγάζει από τον πόνο της ψυχής κι ο έρωτας είναι το μαχαίρι που σφαδάζει στην καρδιά. Η αγάπη είναι λιβάδι αδιαπέραστο από κόκκινο-κίτρινες μανόλιες". 19 Φλεβάρη 2017