My words after midnight

Θα μπορούσες μια μέρα, καθώς κάθεσαι στον καναπέ σου, μη ξέροντας τι να κάνεις, μη έχοντας κάτι να σκεφτείς, θα μπορούσες λοιπόν να αρπάξεις τον εαυτό σου από τα πόδια, να τον γυρίσεις ανάποδα και να τον τινάξεις δυνατά, όπως θα τίναζες ένα σεντόνι ή μια μοκέτα. Αφού λοιπόν αρχίσουν να πέφτουν από επάνω όλα τα άχρηστα αντικείμενα, να τον βουτήξεις μονομιάς μέσα σε ένα βαρέλι γεμάτο νερό και σαπουνάδα, ώστε να ξεπλυθούν και όλες οι βρομιές που έχει πάνω του. Αφού λοιπόν τελειώσεις με αυτήν την διαδικασία, να τον απλώσεις στο φωτεινότερο σημείου το μπαλκονιού σου, εκεί δηλαδή που χτυπάει περισσότερος ήλιος, για να στεγνώσει. Και όχι μόνο να στεγνώσει, αλλά να ρουφήξει μέσα του, όση περισσότερη λάμψη μπορεί από τις ακτίνες του ήλιου. Τότε λοιπόν διακρίνεις όταν θα ξανακαθίσεις στον καναπέ σου, ότι φαίνεται καθαρότερα η αισιοδοξία σου και η ελπίδα σου, και δεν θα υπάρχουν στιγμές, όπου δεν θα ξέρεις τι να κάνεις ή τι να σκεφτείς! 30 Σεπτεμβρίου 2011

Κοιτάζω απ' το παράθυρο τα χαμόσπιτα, κατρακυλούν πάνω στο λόφο, μοιάζουν μικροί επαναστάτες που έχουν ξεφύγει απ' την κουλτούρα της τσιμεντούπολης. Κοιτάζω τα φουγάρα τους, καπνίζουν το ξύλο. Κοιτάζω τη λίμνη, μοιάζει σαν σεντόνι που σκεπάζει το γήινο κρεβάτι. Κοιτάζω το βουνό, είναι ένας αφηρημένος πίνακας του Πικάσο. Κοιτάξω τις ξύλινες καρέκλες, τα πέτρινα πατώματα, ανασαίνουν όλα! Το τζάκι με καπνίζει, γίνομαι στάχτη! Με απολαμβάνουν κάτι περιθωριακοί τζαζ απ' το παρελθόν, οι οποίοι ξεφυσούν ελπίδες για το ανεκπλήρωτο παρόν! Τζαζ χορός Τζαζ φορέματα Τζαζ αλκοόλ Τζαζ ποιήματα Τζαζ τσιγάρα Τζαζ έρωτας Τζαζ, Τζαζ, Τζαζ! Καθώς αρχίζει και μικραίνει η μέρα μέσα απ' το παράθυρο μου, βλέπω τα χαμόσπιτα να χορεύουν στο ρυθμό της τζαζ! Κάναμε έρωτα όλο το απόγευμα! Προσπεράσαμε τα σύννεφα και φτάσαμε στα άστρα του απέναντι βουνού, καπνίζοντας χόρτο και πίνοντας γαλλική σαμπάνια. Μπομπ Ντίλαν, Έρικ Μπάρτον, Μπάρι Ουάιτ, Τομ Γουέιτς, Τζάνις ...