Ματωμένη

Αποφάσισα σήμερα να βγω μερικά βήματα παραέξω από το κλουβί μου. Βλέπω πολύ κόσμο, ζητωκραυγές, φωνές, ξυλοδαρμούς, ακολασίες, καπνούς, ναρκωτικά, αλκοόλ, σχιζοφρενείς δολοφόνους, νεκρούς εραστές να γαμιούνται με αρσενικά πουστράκια, νεκρόφιλους νταβατζήδες με ανοργασμικές πόρνες.

Περπατάω μερικά βήματα ακόμα να φτάσω μέχρι τη γωνία του δρόμου, αλλά είναι γκρεμός. Κάτω εκατομμύρια ζώα ξεβρασμένα απ’ τη θάλασσα, μάλλον τα πέταξε ο γερόλυκος Νώε γιατί σιχαινόταν τις κλανιές τους! Αδικία!

Στρίβω στο στενάκι να ξεράσω, μα πέφτω πάνω σε ένα ζητιάνο ξεδοντιάρη σιχαμερό, αλλά με μια λάμψη στα μάτια του. Την λάμψη μιας άλλης αστραπής, όχι αυτής που σκοτώνει τα παιδιά, μα αυτής που σκίζει τον ουρανό στα δύο για να βγει το φως. Σοφία είναι!

Δεν μιλάει όμως, του έχουν γαζώσει το στόμα με κλωστές! Ούτε όμως μπορεί να περπατήσει του έχουν δέσει τα πόδια πάνω σε ένα πλακάκι - ή μάλλον να κοιτάξω καλύτερα - τα έχουν τσιμεντάρει, όπως έχουν τσιμεντάρει και όλα τα παιδικά όνειρα που κάναμε μικροί βλέποντας τα αστέρια από τα παράθυρα των μακρόστενων δωματίων.

Δεν μπορώ άλλο θέλω να φωνάξω γι αυτόν τον ζητιάνο, θα μπορούσα να μπω στη θέση του, όχι όμως! Είμαι ήδη εκεί! Και χειρότερα νομίζω! Η πόλη μου είναι διαρκώς υπνωτισμένη, ρεμβάζοντας μπροστά στα πτώματα εκατομμυρίων νεκρών ζώων. Τίποτα παραπέρα! Χάος!

Σηκώθηκα όμως σήμερα για να ξεφύγω από αυτή την μεγάλη κόλαση! “Θέλω μια κόλαση στα μέτρα μου” είπε κάποτε ο Γιάννης! Γι’ αυτό φεύγω λοιπόν με την ταχύτητα ενός συρμού! Κοιτάζω μπροστά, κόντρα στο άνεμο!

(Πρώτο σύγγραμα - 12 Φεβρουαρίου 2009)

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Βακχικόν το 2012 στην ποιητική συλλογή
"Μέσα στο σκοτάδι, κρύβεται το φως".