Μία σκέψη υστερίας

Στους άθλιους ήρωες της λογικής,
αφιερώνω το λιγότερο όλου του κόσμου!

Πίνω στην υγεία των τρελών,
των παράφορων φτωχών ποιητών!

Αντί να τρέχω στα δρομάκια της νευρικής κολασμένης υστερίας,
προτιμώ να ξεχυθώ,
να γείρω την προθανάτια σάρκα μου,
πλάι σε μια κάβα με κρασί!

Τα ποντίκια να βγάλουν φτερά και να γίνουν χελιδόνια.
Το νερό να γίνει στάχτη και να χωθεί στην τρύπια τσέπη του παλτού μου.
Οι πότες ας γίνουν ιππότες της ποίησης και των τρελών!

Να πιούμε!
Μέχρι να φύγουν όλοι οι μασκοφόροι άγγελοι της κολάσεως!

Χάροντα στείλε μόνο μεθυσμένους βαρκάρηδες,
να μας πάρουν μακριά στο νησί της ελπίδας μας!

21 Φεβρουαρίου 2006