Ιστορίες μικρές

Σου είχα χαρίσει μία βίβλο μ' όλες τις ευχές,
τα μυστικά, τα θαύματα,
κι όταν ερχόμουν δίπλα στο προσκέφαλο σου
την έβλεπα να κάνει κύκλο μέσα σε όνειρα και κλάματα!

Μια νύχτα έσκισες τη σελίδα εκείνη την ερυθροβαμμένη
και σου 'πα κοίταξε η πύλη είναι ανοιχτή, σε περιμένει.
Τα λόγια μου κραυγές σε άθλιο πλήθος,
θυμίζουν ιστορίες μικρές, γελοίος μύθος!

Σου 'χα πετάξει ένα αστέρι απ' του ουρανού τις χαραμάδες
κι όταν ερχόσουν το έβλεπες κι έδιωχνες όλες τις φοβερές ζοχάδες.
κι εγώ που έμοιαζα παιδί που ψάχνει τους μπαμπάδες,
αναπολώ πόσο μακρυά είναι αυτές οι τρομερές σου χάρες!

Μία νύχτα έσκυψες επάνω στο φεγγάρι το πικροφιλιμένο
και χάραξες τη λέξη που δεν θέλω να ακούσω.
Τα λόγια που 'χα διαλέξει να σου πω
θυμίζουν λέξεις μεθυσμένου σε αέναο χορό!

3 Ιουνίου 2005

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέλω να ξύσω

Τα νύχια του αετού

Ξάγρυπνος πάνω στο προσκέφαλό μου…