Άτιτλο

Σκέψου πως η καρδιά μου είναι ο ήλιος.
Ανατέλλει όταν με κοιτάς,
Λάμπει όταν μου μιλάς
Και δύει όταν με ξεχνάς...
Κοίτα έξω...
Ο ήλιος έδυσε...

30 Αυγούστου 2003

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέλω να ξύσω

Μεγάλωσαν τα νύχια μου,   μέσα στα χρόνια τα πολλά   και τώρα μονάχα τις πατούσες σας,     θέλω να ξύσω.   Να ξεχυθούν γέλια κι ουρλιαχτά, μέσα σε δωμάτια αδειανά και σκοτεινά. Μεγάλωσαν τα γένια μου,   μέσα σε βαγόνια μακρινά και τώρα μονάχα τα μάγουλά σας,   θέλω να ξύσω.   Να ξεχυθούν σάλια και αναφιλητά,   μαζί με χάδια στα ανάσκελα και μαγικά.  14 Μαρτίου 2015  
Διαβάστε περισσότερα

Τα νύχια του αετού

Τα νύχια του αετού ξετρυπώνουν μέσα από τις χαραμάδες  και σφηνώνουν μέσα στα άγρια σύννεφα, για να φτάσουν στο σκοτεινό υπόστρωμα της ατμόσφαιρας, φωτιά να βάλουν στις ακτίνες του ήλιου.   Τα νύχια του αετού ξετρυπώνουν μέσα από τα έγκατα της γης και σφηνώνουν σε κάτι χαμόσπιτα, για να φτάσουν στα σκοτεινά στενόμυαλα των ανθρώπων, φωτιά να βάλουν στις αδυναμίες τους.   Τα νύχια του αετού ξετρυπώνουν μέσα από τα παλιά βιβλία και σφηνώνουν μέσα στις θολές ματιές, για να φτάσουν στα άχρηστα μυαλά των λογικών ανθρώπων, φωτιά να βάλουν και καούν!   3 Ιανουαρίου 2013
Διαβάστε περισσότερα

Ξάγρυπνος πάνω στο προσκέφαλό μου…

Απ' το παράθυρο με φυγάδευσαν πάλι οι σκέψεις.  Αστρικές ονειρώξεις, φευγαλέα παραμιλητά, αναστεναγμοί και σκοτεινοί θόρυβοι από το πάρκο με οδήγησαν στο ασπρόμαυρο σημειωματάριο της αναψυχής.  Αισθησιακά περπατήματα στην βασανισμένη φαντασία, μου αποκάλυψαν ακόμα ένα σουρεαλιστικό τοπίο.  Εβδομαδιαίες εκρήξεις ξύπνησαν το φάντασμα της αϋπνίας και μυθικοί έκπτωτοι άγγελοι προσυπογράφουν στο δωμάτιο αυτό .    "Το δημιούργημά σου γιέ μου, πηγάζει από τον πόνο της ψυχής κι ο έρωτας είναι το μαχαίρι που σφαδάζει στην καρδιά. Η αγάπη είναι λιβάδι αδιαπέραστο από κόκκινο-κίτρινες μανόλιες".   19 Φλεβάρη 2017  
Διαβάστε περισσότερα