Είχες την ευκαιρία σου!

Έχοντας μια αίσθηση αγαλλίασης
ξεφυσάω δυνατά τους ανέμους,
απ' το κατακάθι της ψυχής μου,
ελπίζοντας στην ανέμελη ακροθαλασσιά!

Ξέσπασε πάνω σε ένα κάδο σκουπίδια,
πήδα από ένα ψηλό σκαλοπάτι,
να ξέρεις ότι έχεις την αγωνία μου κλεισμένη σε μπουκάλι,
και το πάθος μου σε μια υδάτινη γυάλα!

Πριν χρόνια νομίζοντας ότι ζούσα,
βρόμισα το κενό διάστημα με μυριάδες ματιές,
χάνοντας την ευκαιρία να πατήσω ακόμα λίγο στα λασπόνερα,
χάνοντας την ευκαιρία να πετάξω ακόμα λίγο την σκιά μου πάνω σε ένα πτώμα!

Ύστερα, τώρα που τραγουδούμε κάτω απ' την πανσέληνο,
υγραίνοντας τα μάγουλά μας με πόνο, με πόθο,
σκάβουμε την τρύπα μας βαθιά μέσα στο χώμα,
να φυλάξουμε την ξεφτισμένη ψυχή μας απ' την παγωνιά!

2 Απριλίου 2007

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέλω να ξύσω

Τα νύχια του αετού

Ξάγρυπνος πάνω στο προσκέφαλό μου…