Άγρια τοπία

Πίσω από τη καταιγίδα,

παραμιλάει η σιωπή,
που θα φέρει την ελπίδα,
στην αγκαλιά της γιορτής.

Πίσω από τη ασπίδα,
παραμονεύει η οργή,
που θα φέρει τον πόνο,
αντιμέτωπο με τη βροχή.

Πίσω από τη νύχτα,
αγριεύει μια ημέρα,
που ζηλεύει τη χαρά,
και σκορπάει συμφορά.

Πίσω από τον ήλιο,
κρύβεται μια φωτιά,
κι η φλόγα της περίσσεια,
θα κάψει τα χλωρά,
τα περίτρανα, τα ματωμένα,
τα χιλιοειπωμένα,
τα ψεύτικα και ποταπά σας λόγια.

Πίσω από τα σίδερα,
βασανίζονται γυμνά τα παιδιά,
που αντί για έρωτα,
με τη θλίψη τους ντυθήκαν.

Πίσω από ερήμους, δάση και βουνά,
μεγάλες και σκληρές οι θάλασσες,
πνίγηκαν στη δική τους άβυσσο,
στον πυθμένα τους αγάπη έκρυψαν.

Πίσω από τις οθόνες σας,
τις πολύ μικρές και της μεγάλες,
δεν υπάρχει κοινωνία,
παρά μονάχα μεσόκοπη αηδία.

Πίσω από το κρησφύγετο αυτό,
κρύβεται κάτι πιο απλό,
σαν πέπλο και σαν σκόνη,
σαν ιός και σαν μανδύας,
σαν μαύρο βυθισμένο όστρακο
στον ωκεανό του σύμπαντος που ταξιδεύει.

14 Μαρτίου 2018