Κι αν δε γυρίσει απόψε η σελίδα
Κι αν δε γυρίσει απόψε η σελίδα,
η μοναξιά σου πάντα θα γυρνά.
Κι αν δεν ανθίσει η χαρά,
το φεγγάρι θα πλακώνει
τις ακέφαλες σκέψεις μας.
Κι αν δεν πατήσουμε στα σκοτεινά,
η ελπίδα κάθε βράδυ θα βογκά.
Έτσι κι εγώ θ' αρπάζω
την παιδική μου αθωότητα
και θα χαθώ στο φως.
Κι αν υπάρχει ο Θεός,
δεν θα έχει νόημα,
κι θα είμαι αληθινός
με σάρκα και ψυχή.
Κι αν υπάρχει ο Θεός,
υπάρχει και η σπαρταριστή ηδονή που μας κλείνει το μάτι
και ζητά φευγαλέα να την ακολουθήσουμε.
Θα έρθεις;
Θα έρθω!
Εκεί που λιμνάζει ο έρωτας,
εκεί που τα ποτήρια βυθίζονται στο σάλιο μας
και γυμνοί χαροπαλεύουμε για λίγα ψίχουλα δροσιάς.
Θα έρθεις;
Θα έρθω!
Ρουφάω νωχελικά την τελευταία μου τζούρα.
Ποτέ μην αρνηθείς το κάλεσμα του έρωτα.
Η ανατριχίλα του ικανή να σε μεταμορφώσει σε αληθινό άνθρωπο,
πέρα από κάθε σκιά του απάνθρωπου.
Φύγαμε!
η μοναξιά σου πάντα θα γυρνά.
Κι αν δεν ανθίσει η χαρά,
το φεγγάρι θα πλακώνει
τις ακέφαλες σκέψεις μας.
Κι αν δεν πατήσουμε στα σκοτεινά,
η ελπίδα κάθε βράδυ θα βογκά.
Έτσι κι εγώ θ' αρπάζω
την παιδική μου αθωότητα
και θα χαθώ στο φως.
Κι αν υπάρχει ο Θεός,
δεν θα έχει νόημα,
κι θα είμαι αληθινός
με σάρκα και ψυχή.
Κι αν υπάρχει ο Θεός,
υπάρχει και η σπαρταριστή ηδονή που μας κλείνει το μάτι
και ζητά φευγαλέα να την ακολουθήσουμε.
Θα έρθεις;
Θα έρθω!
Εκεί που λιμνάζει ο έρωτας,
εκεί που τα ποτήρια βυθίζονται στο σάλιο μας
και γυμνοί χαροπαλεύουμε για λίγα ψίχουλα δροσιάς.
Θα έρθεις;
Θα έρθω!
Ρουφάω νωχελικά την τελευταία μου τζούρα.
Ποτέ μην αρνηθείς το κάλεσμα του έρωτα.
Η ανατριχίλα του ικανή να σε μεταμορφώσει σε αληθινό άνθρωπο,
πέρα από κάθε σκιά του απάνθρωπου.
Φύγαμε!
Σε συνεργασία με τη Θεοδοσία Ζαμπάκα
1 Απριλίου 2009
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου